Chińskie ciekawostki

 

Chiny to fascynujący kraj różnorodności kulturowej, językowej i krajobrazowej. Na tej stronie zamieszczone będą najważniejsze i najciekawsze informacja o Państwie Środka

Święto Smoczych Łodzi

端午节


 

 

 

 

 

Święto Smoczych Łodzi (po chińsku: 端午节) jest świętem chińskim obchodzony piątego dnia piątego miesiąca chińskiego kalendarza księżycowego. W bieżącym, 2020 roku, przypadało na dzień 25 czerwca.

 

Celebracja


Chociaż sam sposób celebrowania tego święta różni się nieco w zależności od regionu, punktem wspólnym są widowiskowe wyścigi smoczych łodzi. Współczesne łodzie mają typowy dla sportu, jakim jest wioślarstwo, kształt, jednak wyjątkowy element stanowi głowa smoka umiejscowiona na dziobie łodzi. Łódź taka mieści w sobie 22 osoby ( w tym 20 wioślarzy). Rozgrywanym wyścigom towarzyszą barwne transparenty i rzesze kibicujących głośno widzów.

Jeżeli chodzi o kulinaria to w tym wyjątkowym dniu wielkim uznaniem cieszą się tradycyjne zongzi 粽子, czyli mocno kleisty ryż z, na przykład, kawałkami mięsa (wieprzowiny, drobiu), chińskich kiełbasek, solonych kaczych jajek czy grzybów shiitake. Uformowany w zaokrąglony stożek ryż zawijany jest głównie w liście bambusa (także lotosu czy banana) i gotowany na parze.


 

Historia


Święto Smoczych Łodzi stanowi upamiętnienie słynnego, chińskiego poety z epoki Walczących Królestw pochodzącego z Państwa Chu Qu Yuan’a 屈原, który potępiając brutalność wojen i propagując zjednoczenie kraju popadł w niełaskę i został wygnany przez władcę. W wyniku rozpaczy zdecydował się na popełnienie samobójstwa poprzez utonięcie w rzece Miluo 汨罗江 . Tradycja głosi, że okoliczni mieszkańcy, dowiedziawszy się o tragicznej śmierci poety udali się do swoich łodzi w poszukiwaniu ciała denata. Nie znalazłszy go, zaczęli rzucać w wodną toń rzeki Miluo kawałki ryżu, by uchronić ciało poety przed zjedzeniem go przez ryby i walić w bębny, by oddalić od ciała złe duchy. Natomiast pewien starszy chiński doktor wylał do rzeki wino, by otruć mieszkającego w niej potwora i w ten sposób ochronić Qu Yuan’a.


 

Wersja rodem z Jiangsu


W mieście Jiangsu w prowincji Zhejiang krąży odmienna historia narodzin tradycji tego święta. Jest nią legenda o Wu Zixu 伍子胥, który żył jeszcze przed Qu Yuan’em, także w Państwie Chu (w latach 722 – 481 p.n.e.). Jego ojciec, nauczyciel na dworze władcy Chu, został wtrącony do więzienia. Z tego względu w niełaskę popadł także Wu Zixu oraz jego starszy brat Wu Shang, którzy zostali skazani na śmierć. Kiedy ojciec i brat Wu Zixu zostali zabici, ten zmuszony był uciekać z Państwa Chu. Postanowił udać się do Państwa Wu, które było wrogiem Państwa Chu. Wu Zixun dostał się na dwór władcy i szybko zyskał jego przychylność. Po śmierci króla jednak, na tronie zasiadł jego syn, który nie obdarzył niestety Wu Zixu takim zaufaniem. Z tego powodu zignorował jego radę ataku na Państwo Yue. Piątego dnia piątego miesiąca kalendarza księżycowego król zmusił Wu Zixu do popełnienia samobójstwa, który to poprosił jeszcze, by po jego śmierci wydłubać mu oczy i zawiesić na bramach miasta. Dzięki temu będzie mógł przyglądać się jak wojska Yue podbijają Wu. Król wpadł w złość i rozkazał wrzucić ciało denata do rzeki w pobliżu miasta Suzhou. Lokalni mieszkańcy, darzący Wu Zixu sympatią, rok rocznie urządzali na jego cześć wyścigi smoczych łodzi.


 

Źródła:

https://news.cgtn.com/news/2020-06-24/How-is-the-Dragon-Boat-Festival-celebrated-around-the-world--RAtYOQeEY8/index.html

https://theculturetrip.com/asia/taiwan/articles/taiwans-dragon-boat-festival/

https://www.chinahighlights.com/festivals/dragon-boat-festival-history.htm

https://pl.wikipedia.org/wiki/Smocze_%C5%82odzie

https://en.wikipedia.org/wiki/Zongzi

https://baike.baidu.com/item/%E7%AB%AF%E5%8D%88%E8%8A%82/1054

Plik do pobrania ⇊

POBIERZ

Przycisk pobierania znajduje się u dołu strony.

 

 

 

 

 

 

 

 

Chiński szacunek dla osób starszych

Opracowała: Karolina Kłopotek

    Jedną z najbardziej charakterystycznych cech narodu chińskiego jest głęboki szacunek do osób starszych. Swoje początki tego typu postawa ma już w starożytności. Na czym polega wyjątkowości tego zjawiska? Odpowiedź na to pytanie jest przedmiotem niniejszego artykułu.


 

Cnota synowskiej powinności

    W konfucjańskim, taoistycznym i buddyjskim społeczeństwie starożytnych Chin nadrzędną cnotą była cnota powinności synowskiej (ch. , xiào). Polegała ona na obowiązku okazywania szacunku wobec rodziców, starszych i przodków. Opisywana już w „Dialogach Konfucjańskich” powinność synowska grała rolę nadrzędną w konfucjanizmie.

    Podług jej definicji objawiać się miała poprzez miłość do rodziców, opiece nad nimi, odpowiednim postępowaniu nie tylko wobec rodzicieli, ale także wśród społeczeństwa tak, by dbać o dobre imię swojej rodziny. Przejawiała się w dobrze wykonywanej pracy i wypełnianiu swoich zobowiązań, powstrzymywaniu się od buntu, byciu grzecznym, postępowaniu według ustalonej etykiety, dbaniu o groby przodków, oddawaniu im należnej czci, osiedleniu się w pobliżu domu rodzinnego by zawsze być w stanie nieść pomoc starszym, schorowanym rodzicom. Jej ważnymi aspektami były także: zapewnienie męskiego potomka i zgoda braterska.

Powinność synowska a czasy współczesne

    Powinność synowska cały czas obecna jest wśród chińskiego społeczeństwa w tej, czy innej, formie. W imię wciąż żywej myśli konfucjańskiej, rząd chiński tłumaczy w jaki sposób okazywać szacunek wobec starszych obywateli. Za przykład dla tej części społeczeństwa, która zamieszkuje miasta, podaje mieszkańców wsi. W wiejskich rejonach kraju Domy Opieki nie cieszą się zbyt dużą popularnością, a w rodzinach silne jest poczucie wzajemnych więzi i obowiązku wobec rodziców i dziadków.

Młodzi ludzie zamieszkujący chińskie wsie najczęściej pozostają w domach swoich rodziców. Umieszczenie starszego członka rodziny w Domu Opieki oceniane jest jako zaniedbanie obowiązków wobec rodziny i prowadzi do tzw. „utraty twarzy”, czyli największego dyshonoru dla Chińczyka. Nawet w obliczu tak silnie degeneracyjnych chorób jak Alzheimer, większość osób woli zatrudnić stałą opiekę nad chorym rodzicem/dziadkiem w jego domu, aniżeli oddać go do nawet najlepiej wyposażonego ośrodka.

Z perspektywy samych zainteresowanych

Jakie są natomiast odczucia samych seniorów? Podejścia są bardzo różne. Niektórzy, z obawy przed samotnością i wykluczeniem społecznym, w Domach Opieki widzą szansę na utrzymanie kontaktu z ludźmi, co więcej, towarzystwo rówieśników stwarza atmosferę zrozumienia. Ludzi tych bowiem łączą podobne przeżycia. Domy Opieki usytuowane z dala od przeludnionych miast, w otoczeniu pięknej fauny i flory pomagają seniorom utrzymać dobre samopoczucie i ukoić nerwy, można wspólnie pograć w szachy bądź odbyć spacer wśród pięknych ogrodów zakładu.

Z drugiej strony natomiast są osoby, które oddanie do Domu Opieki traktują jako odrzucenie i wykluczenie z życia rodzinnego. Odseparowanie on znajomych i miejsca, w których spędzili całe swoje życie.

Aspekt prawny

Chińskie dzieci są prawnie zobowiązane do szacunku wobec osób starszych w swojej rodzinie. Starzenie się społeczeństwa stało się jednym z największych problemów, z jakimi boryka się Państwo Środka. Coraz więcej młodych osób decyduje się opuścić dom rodzinny i zamieszkać osobno. W odpowiedzi na ten trend rząd Chin wprowadził nakaz regularnego odwiedzania rodziców pod groźbą sankcji prawnych.

Osoba starsza, która czuje się zaniedbywana przez swoje potomstwo może zgłosić się do sądu. Jeżeli sprawa zostanie wygrana, sąd może nałożyć karę egzekwując ją w formie, na przykład, zablokowania karty bibliotecznej. W Szanghaju natomiast pracownik Domu Opieki ma legalne prawo wykonania telefonu do dziecka/dzieci pensjonariusza i skrzyczenie ich w przypadku, gdy uzna, że nie wywiązują się z obowiązku regularnych i odpowiednio częstych odwiedzin.

Moje doświadczenia

 

Chociaż nie mogę powiedzieć zbyt wiele o tym, jak ta kwestia wygląda „od podwórka”, bo nigdy nie udało mi się aż na tyle przeniknąć do żadnej chińskiej rodziny, to jednak z powierzchownych obserwacji można wyciągnąć wnioski, że osoby starsze pełnią znaczącą rolę w życiu wielkich chińskich miast. Pomimo, że rzeczywistość w Chinach ulega zmianie i dzieci nie mają już tyle czasu na spotkania z rodzicami, co kiedyś, to widać jednak, że seniorzy potrafią poradzić sobie sami. Chińscy staruszkowie to osoby aktywne społecznie. Myślę, że wynika to z ich świadomości, że stanowią grupę cieszącą się dużym szacunkiem wśród społeczeństwa. Przeciętny chiński senior to osoba pogodna, uśmiechnięta, otwarta, mająca wiele do powiedzenia. Dbająca o swoje ciało i umysł.

Z całego serca życzyłabym sobie, aby takie odczucia mięli także seniorzy w Polsce. Odwiedzając Państwo Środka z całym impetem dotarł do mnie kontrast tej samej grupy społecznej na dwóch różnych kontynentach. Polski emeryt często jest osobą wycofaną, w większości czasu spędzającą czas z małżonkiem w domu a potem już samotnie. Jako rozrywkę traktując wyjście na zakupy, szybką wymianę informacji z sąsiadem/sąsiadką na ulicy i wyjście do kościoła czy lekarza. Być może jest tak dlatego, że to my, młodzi, dajemy im odczuć, że są już nam niepotrzebni, stanowią ciężar a ich myślenie jest przestarzałe i nieaktualne? Może tak naprawdę popełniamy ogromny błąd nie korzystając z ich większego doświadczenia i trudnych przeżyć, ucząc się na popełnionych przez nich błędach po to, by w przyszłości ich nie popełniać? Tą kwestię pozostawiam do osobistego rozważenia.

 

Źródła

https://www.ft.com/content/d33fdde0-ffc9-11e5-99cb-83242733f755

https://link.springer.com/article/10.1023/A:1026445420276

https://en.wikipedia.org/wiki/Filial_piety

http://www.china.org.cn/english/China/207500.htm

https://www.spiked-online.com/2007/07/16/how-china-respects-its-elders/

 

Plik ⇊

ARTYKUŁ DO POBRANIA

 


 


 

 

喝点热水* – Czyli znaczenie gorącej

 wody w kulturze chińskiej

 

Autorka: Karolina Kłopotek

* Tłum.: Wypij trochę gorącej wody



 

Każdy sinofil wie dokładnie, że gorąca woda w kulturze

 chińskiej ma niebagatelne znaczenie. Kiedy źle się czujesz,

 jesteś przeziębiony, boli Ciebie brzuch, masz nowotwór

 złośliwy (żart)… Wypij trochę gorącej wody!


 

Przechadzając się ulicami chińskich miast, w miejscach użyteczności publicznej czy w miejscu pracy, wszędzie spotkać można Chińczyków nie rozstających się ze swoimi termosami (保温杯 Bǎowēn bēi ). Czasami jest to czysta woda, czasami z dodatkami aromatycznych liści herbaty, kwiatami i suszonymi owocami. Mnogość dodatków dostępna jest w każdym supermarkecie. Często także na lotniskach, w biurach, szkołach znaleźć można specjalne dyspozytory gorącej wody pitnej.

 



 

Dlaczego Chińczycy tak lubią pić gorącą wodę?


 

Fenomen picia gorącej wody bierze wziął z głębokiej wiary Chińczyków w medycynę tradycyjną. Według niej wszystko na świecie składa się z yin 阴 (to, co kobiece, ciemne, zimne, słabe) i yang阳 (to, co męskie, jasne, ciepłe, silne). Ideałem jest harmonia pomiędzy tymi dwoma elementami. Jeżeli jest za dużo któregoś z pierwiastków w naszym organizmie dochodzi do zaburzenia, co powodować może liczne schorzenia. Picie gorącej wody powoduje, że się pocimy. Wraz z potem pozbywamy się nadmiaru pierwiastka yang, czyli nadmiaru ciepła, oczyszczamy organizm i przywracamy harmonię.

                           

Krótka historia


Praktyka picia gorącej wody miała swoje początki już od 200r. p.n.e. Jednak nie była ona tak rozpowszechniona. Ówcześnie traktowano ją jako przywilej osób z wyższych sfer, których stać było na zakup paliwa do podgrzania napoju. Większą popularność tradycja picia gorącej wody zyskała w roku 1862, kiedy to w Szanghaju wybuchła epidemia cholery zabijając ok. 3000 osób dziennie. Epidemia zaczęła się szerzyć w całym kraju, docierając do stolicy.
Po przejęciu władzy przez komunistów w roku 1949 picie gorącej wody stało się już powszechne. W 1934 r. nacjonaliści udostępnili przewodnik pt. „Niezbędniki Ruchu Nowego Życia” 新生活运动之要义, gdzie propagowano ten zwyczaj. W 1956 komuniści rozpoczęli kampanię zachęcającą do spożywania gorącej wody, gdzie przekonywano, że każdego dziecko winno pić gorącą wodę trzy razy dziennie, co miało służyć prewencji zdrowotnej.
Źródła: https://theculturetrip.com/asia/china/articles/why-do-chinese-people-drink-hot-water/; https://www.cheng-tsui.com/blog/hot-water-in-chinese-culture


 

Podsumowanie


Jak już wspomniano, picie gorącej wody w kulturze chińskiej ma ogromne znaczenie. Według medycyny chińskiej ma to służyć zachowaniu harmonii w organizmie człowieka. Będąc w Chinach na każdym kroku możemy natknąć się na dyspozytory gorącej wody pitnej czy wielkie termosy z tym cudownym napojem, szczególnie w restauracjach czy herbaciarniach. Swój podręczny termos nosi przy sobie prawie każdy obywatel Chin, czasem dodając smaku liśćmi herbaty, kwiatami czy suszonymi owocami.

 

 

                                   

Plik ⇊

POBIERZ ARTYKUŁ

Przycisk pobierania jest na dole strony.


 

 

Administratorem Twoich danych osobowych jest Biuro Tłumacza Języka Chińskiego Karolina Kłopotek. Dowiedz się więcej o przetwarzaniu danych osobowych.

©2023 by Andrew Tessman Translations. Proudly created with Wix.com

SDL_Trados_Studio_Web_Icons_013.png
unnameddd.png

kontakt@kk-tlumaczchinskiego.pl

Tel:  536 355 364

Główna 6,

86-131, Jeżewo

NIP: 5592037553

REGON:  386435575

  • Twitter
  • LinkedIn Ikona społeczna
  • Facebook Social Ikona